Kırılmanın rengi var mıdır?
        Asi bir nehir, yolunu reddeden su,
        Sağa sola çırpınışları damlaların...
        Toprağını aşındırıp, ağaçları
        Kökünden yıkma arzusu,
        Kendini sorguya çekişi doğanın,
        Bilinmeze ulaşma çabası zihnin...
        Tüm madenleri eritip, (memnuniyetsizce)
        Yeni oluşu, yeni akışı, yeni alaşımı
        İzlemek isteyişi simyanın.
        Bir metaforun katlanılmaz sancılarından
        Çekip kendini, adlandırışı kimyanın...
        Kırılmanın rengi var,
        Adı "Gökkuşağı" !

                                              Tülin Calip