Bir değirmenim, bir de derem var
                                    Küçük evimin yanında.
                                    Öyle ya, deniz dediğin nedir ki,
                                    Uçsuz bucaksız kâinatın karşısında..
                                    Birazdan coşar derem,
                                    Döner değirmenim,
                                    Bir yağmur bulutunun altında..
                             
                                   Bundan ibaret evrenim,
                                   Sarılı güvercinlerin kanadıyla..
                                   Durmadan taş atsa da
                                   Uğursuz bir karga,
                                   Sevgi öğütüp, lokma lokma
                                   Dağıtan değirmenim,
                                   Dayanıklıdır, taşları da öğütüp
                                   Çevirir suya,
                                   Suyun direnciyle dünyaya...

                                                     Tülin Calip

                               Burnunuza başkalarının hayatını değil,
                               Kendi hayatınızı çekerseniz,
                               Belki affeder ilâhi adalet!


                                                 Tülin Calip

                         Kendinden olanı besler, yaşatır,
                         Barındırır içinde. .
                         Kendinden olmayanı,
                         Vurur deniz yüzünün üstüne,
                         Atar ait olduğu kıyılara.

                         Şimdi özel bir denizim ben,
                         İçimdeki tek canlıysa sen.
                         Ne bir yabancıya,
                         Ne de avcıya geçit vermem,
                         İstediğin  gibi yüz,
                         İstediğin gibi yaşa bende...

                                                Tülin Calip