Sel gidip kum mu kalıyordu?
                                                   Peki sel kim, kum kimdi
                                                   İçindeki fırtınalı nehrin kıyılarında?
                                                   Öyle olsun.
                                  
                                                   Isıttığım sularım var benim de, içine
                                                   Seni sığdırdığım!

                                                  Yok,
                                                  Ne İsa'dan,
                                                  Ne de gerilen çarmıhlardan
                                                  Bahsetmeyeceğim şimdi.
                                                  Olan olmuş zaten...



                                                                                        Tülin Calip

                                                Nerede olursa olsun,
                                                Nerede olursan ol,
                                                Gözlerinin ve yüreğinin
                                                Görmediği birini
                                                Hayatından çıkaramazsın.
                                                Çıkarıyorsan, görmüşsündür,
                                                Ve yüreğine dokunmuştur
                                                Herhangi bir şekilde.


                                                                                    Tülin Calip

                                                                             

                                           Aşka düşmedim ben!
                                           Çünkü düşmek kazaya mahsustur.
                                           Kazaya uğrayan yaralanır,
                                           İyileşmesi gerekir..
                                           Ben, aşka dokundum,
                                           Onu hissettim,
                                           Yüreğime sardım,
                                           Yüreğine sarıldım...
                                           Yaralanmadım;
                                           Varoluşun ateşinde yandım,
                                            Onunla var oldum..
                                            Hepsini bilerek, isteyerek yaptım.
                                            Düşmedim,
                                            Düşkün değil,
                                            Aşk oldum...




                                                                                                  Tülin Calip


                                                                                                30-06-2012 / 01:20
                                                                                                 Cumartesi
                                                                                        
                                                                                             

                                                      Biz insanlar,
                                                      Her bağı kesme yetkisine sahibiz.
                                                      Görünmeyenleri bile!




                                                                                         Tülin Calip
                                              





                                                                           

                                              Acı vermeye çalışan her duygu,
                                              Sahtedir...




                                                                                     Tülin Calip

                                              Şafak bile söküyor kendini
                                              Karanlık geceden...
                                              Bir ben sökemiyorum
                                              Kendimi senden.
                                              Hangi terzi dikti beni sana!


                                                                        Tülin Calip

                                                   İşte böyle geçer hayat..
                                                   Ulaşamadığın her şey
                                                   Ya çok değerlidir,
                                                   Ya da çok berbat.
                                                   Ve bu yanılmalarla,
                                                   Yaşatır insan kendini...




                                                                                  Tülin Calip




                                                                         

                                                    Takma kafana, uğraşma.
                                                    Hiçbir ölü geri dönmedi
                                                    Gidip de toza dönüştüğü yerden.!




                                                                                       Tülin Calip

                                                  Düşünüyorum!
                                                  Tıpkı Arkhilokhos gibi
                                                  Bir İambik ölçü'nün içinden
                                                  Seslenip, seni ölüme sürüklemek istiyorum..
                                                  Sonra, sensiz yaşayamayacağımı anlayıp
                                                  Bu düşünceden de vazgeçiyorum.
                                                  İşte diyorum bir gel-git daha!
                                                  Bana yaşattığın bu gel-git'lere,
                                                  Hem y/ok'um, hem ç/ok'um...



                                                                                                Tülin Calip

                                                                                                 05-08-2014    /   03:38

           Bazen de umut, farklı düşüncelere sahip insanların, aynı duygularda buluşabilmesidir.


                                                                                                    Tülin Calip

                                              Ağlıyorum bazı şairleri ve şiirlerini okurken.
                                              Yüreğim, yüreklerine,
                                              Gözyaşlarım, gözyaşlarına karışıyor.
                                              İşte diyorum gerçek bu!
                                              Gerçek; tatlı nehirlerin, tuzdan denizlerle
                                              Sarılması gibi.
                                              Gökyüzünden inen tanelerin,
                                              Yeryüzünde koşturması gibi.
                                              Devasa sarı bir ateşin,
                                              Bütün canlılara can katması gibi.
                                              Tanrı'nın ol! 
                                              Dediklerine, merhametini sunması gibi.
                                              Gerçek, öyle bütünleyici, öylesine güzel..
                                              Düşünüyorum, ruhumun katığı
                                              Ekmek değil, madde değil;
                                              Ruhuma başka bir ruhu
                                              Katık etmek güzel...



                                                                                              Tülin Calip
                                              

                                        
                                               Vazgeç diyorlar bana...
                                               Haklı buluyorum onları.
                                               Ve ben,
                                               Senden vazgeçmekten,
                                               Vazgeçiyorum.

                                                                                  Tülin Calip

                                            Biz yalnız birbirimizi gördükten sonra,
                                            Bir başkası seni görmüş,
                                            Beni görmüş,
                                            Kimin umurunda.


                                                                                      Tülin Calip

                                                Bastığım toprak mayın tarlasıydı,
                                                Her adımımda patladı.
                                                Devirdi beni, parçalara ayırdı.
                                                Kalktım.
                                                Kaç kere kopan parçalarımı,
                                                Kendim toplayıp
                                                Kendim diktim yerine.
                                                İşte bu yüzden,
                                                Devrilir bazen cümlelerim,
                                                Ama dilenmez cümleye.

                                                        
                                                                                       Tülin Calip

                                               Bedenim gidiyor ama,
                                               Ruhum sana emanet.
                                               Kendin gibi bak ona!
                                               Döndüğümde yeniden
                                               Tamamlanırız elbet...

                                                                        Tülin Calip

                                              Gördükçe insandaki karanlık balçığı,
                                              Balçığın içindeki sürüngeni,
                                              Ve sürüngenin bir tetiğin ucuna sabitlendiğini,
                                              Ve hayatları başka bir dünyaya
                                              Sürgün ettiğini,
                                              Damarlarımda buzdan kuleler kuruluyor..

                                              Oysa, ışık olmalıydı.
                                              Karanlığı yenmiş,
                                              Yok oluşu doğaya bırakan,
                                              Sokaklarında kan değil,
                                              Çiçekleri çıldıran zamanlar
                                              Tarihe gülmeliydi..

                                              Tüm evrende var olan
                                              Ama ötelenmiş, örselenmiş,
                                              Mayası değiştirilmiş,
                                              Kırık dökük bir hayale sığdırılıp,
                                              Bilinçaltı pınarlarının kaynağına
                                              Çaputlar tepilmiş,
                                              Benliğini kaybetme korkusuyla,
                                              Aslında benliğin kendisi olan
                                              O yüce 'aşk' nefeslerde gerçekleşmeliydi...

                                                                                                  Tülin Calip

                                       Hangisi daha çok acıtır canını?
                                       Üzülebilmen için hangisi gerekli?
                                       İhmallere kurban edilen canlar var...
                                       Duvarlarının ışığı sönmüş dullar var...
                                       Yüreği kömür ateşinden kora dönmüş
                                       Ana, babalar var...
                                       Babasının mezarını süsleyen,
                                       Bana 'canım kızım', 'bir tane kızım'
                                       Derdi, diyen yetimler var...
                                       Bir daha kardeşlerine sarılamayacak
                                       Kardeşler var...
                                       Ve bunların hiçbiri umurunda olmayan,
                                       Kendini, cebini düşünen
                                       İnsanlar! var...
                                       Üzülebilmen için hangisi gerekli?


                                                                                            Tülin Calip

                                          Zamanı gelecek!
                                          Bekliyorum yalnızca.
                                          Dinliyorum, izliyorum...
                                          İçimdeki not defteri, düşürmeden,
                                          Kendi içinde kaydediyor her şeyi...
                                          Bunlara rağmen iyiye, güzele,
                                          Güneşle bütünlendiğini biliyorum.
                                          Yine de zamanı geldiğinde,
                                          Kalemim armut toplamaya
                                          Gitmeyecek asla!

                                                                        Tülin Calip
                                      

                                              Yüreğinde canlıysam ve bunu
                                              Hissediyorsam,
                                              Yaşıyorum o halde.
                                              Çünkü yok nefes alabileceğim
                                              Başka bir hane.

                                                                         Tülin Calip

                                                Kokunu gönder diyorsun bana.
                                                Gönderemem ki!
                                                Kokum senin dokularından yapılma...

                                                                                       Tülin Calip

                                                   Anlat diyorsun!
                                                   Ne anlatayım peki?
                                                   Zaten anlatmadım mı defalarca,
                                                   Söylemedim mi sana?
                                                   Rüzgâra fısıldadığım her söz
                                                   Esmedi mi kulağına?
                                                   Martılar kaç kez uğramadılar mı yanına?
                                                   Kendini dünyaya atan her tomurcuk
                                                   Biz değil miydik baharda?
                                                   Denizin kanat çırpışı,
                                                   Bulutların ressamlığı,
                                                   Karıncaların açtığı yol,
                                                   Hepsi bizim içindi
                                                   Anlayamadın mı daha?

                                                                                  Tülin Calip

                                          İyi yanım o kadar iyi ki,
                                          Daha fazla olan kötü yanımı
                                          Susturmayı başarıyor.
                                          Korkum ise, ne kadar daha susturabileceği!

                                                                                      Tülin Calip

                                       Düşündüğümde ikimizi,
                                       Zenon haklı çıktı paradokslarında..
                                       Sen Aşil'din, ben kaplumbağa.
                                       Yüreğimdeki aşkla önce başladığım
                                        Bu yarışta, sen hâlâ koşuyorsun
                                        Yetişemedin bana...

                                                                                        Tülin Calip

                                     Seni "çok" seviyorum demiştim..
                                     Sen 'sadece çok mu' diye sormuştun.
                                     Oysa çok; ölçüsüzdü, tarifi yoktu,
                                     Sayılamazdı, tartılamazdı, anlatılamazdı...
                                     Ve ben ne kadar çok sevdiysem seni
                                      Sen o kadar "az" sevdin beni...

                                                                                  M.U. Tülin Calip

                                                 Hepimiz gökyüzünü beklemiyor muyuz?
                                                 Kim balon değil ki geçici mekanda,
                                                 Kimin sönmeyecek günün birinde
                                                 Havalı renkleri...

                                                                                            M.U. Tülin Calip

                                                            Bak, hiçbir soru soramadı seni...
                                                            Hiçbir cevap cevaplayamadı...
                                                            Ne sabaha karşısı saatlerin,
                                                            Ne kırmızısı atların,
                                                            Ne de çiçeklisi baharın.
                                                            Hiç kimse, hiçbir şey anlayamadı.

                                                                                                M.U.

                                                  Sen kendine sahip olmazsan,

                                                  Herkes sahibin olur.

                                                                                  M.U. ( Tülin Calip )

                                                Her şeyi bilemiyorum diye üzülmeyin.
                                                Hayatınızda bir bilir kişi
                                                Olacak mutlaka!


                                                                                      m.u.

                                      İlahi bir elin, önce bölüp
                                      Sonra birleştiremediği ne var ki?
                                      Garip olan, önce yarım kalmak
                                      Hiç acı duymadan,
                                      Sonra gerçek yarınla birleşmek tekrardan.
                                      Ve beyaz kanatlı bir meleğin
                                      Öpücüğünü hiçe sayıp, inkar ediyorsan,
                                      Tam da inkar ettiğin noktadan
                                      At kendini..!

                                                                              M.U.