Bedenim gidiyor ama,
                                               Ruhum sana emanet.
                                               Kendin gibi bak ona!
                                               Döndüğümde yeniden
                                               Tamamlanırız elbet...

                                                                        Tülin Calip

                                              Gördükçe insandaki karanlık balçığı,
                                              Balçığın içindeki sürüngeni,
                                              Ve sürüngenin bir tetiğin ucuna sabitlendiğini,
                                              Ve hayatları başka bir dünyaya
                                              Sürgün ettiğini,
                                              Damarlarımda buzdan kuleler kuruluyor..

                                              Oysa, ışık olmalıydı.
                                              Karanlığı yenmiş,
                                              Yok oluşu doğaya bırakan,
                                              Sokaklarında kan değil,
                                              Çiçekleri çıldıran zamanlar
                                              Tarihe gülmeliydi..

                                              Tüm evrende var olan
                                              Ama ötelenmiş, örselenmiş,
                                              Mayası değiştirilmiş,
                                              Kırık dökük bir hayale sığdırılıp,
                                              Bilinçaltı pınarlarının kaynağına
                                              Çaputlar tepilmiş,
                                              Benliğini kaybetme korkusuyla,
                                              Aslında benliğin kendisi olan
                                              O yüce 'aşk' nefeslerde gerçekleşmeliydi...

                                                                                                  Tülin Calip

                                       Hangisi daha çok acıtır canını?
                                       Üzülebilmen için hangisi gerekli?
                                       İhmallere kurban edilen canlar var...
                                       Duvarlarının ışığı sönmüş dullar var...
                                       Yüreği kömür ateşinden kora dönmüş
                                       Ana, babalar var...
                                       Babasının mezarını süsleyen,
                                       Bana 'canım kızım', 'bir tane kızım'
                                       Derdi, diyen yetimler var...
                                       Bir daha kardeşlerine sarılamayacak
                                       Kardeşler var...
                                       Ve bunların hiçbiri umurunda olmayan,
                                       Kendini, cebini düşünen
                                       İnsanlar! var...
                                       Üzülebilmen için hangisi gerekli?


                                                                                            Tülin Calip

                                          Zamanı gelecek!
                                          Bekliyorum yalnızca.
                                          Dinliyorum, izliyorum...
                                          İçimdeki not defteri, düşürmeden,
                                          Kendi içinde kaydediyor her şeyi...
                                          Bunlara rağmen iyiye, güzele,
                                          Güneşle bütünlendiğini biliyorum.
                                          Yine de zamanı geldiğinde,
                                          Kalemim armut toplamaya
                                          Gitmeyecek asla!

                                                                        Tülin Calip
                                      

                                              Yüreğinde canlıysam ve bunu
                                              Hissediyorsam,
                                              Yaşıyorum o halde.
                                              Çünkü yok nefes alabileceğim
                                              Başka bir hane.

                                                                         Tülin Calip