Çocukları da vuruyorlar
                                     Acımadan,gözlerini bile kırpmadan.
                                     Bedenlerinden, hayellerinden,
                                     Sevgilerinden vuruyorlar..
                                     Korkuyorlar çocuklardan ve çocuk kalanlardan.
                                     Biliyorlar çünkü, onlar sevginin saf hali,
                                     Doğruluğun kendisi.
                                     İşte bu yüzden üzgünüm,
                                     Bu yüzden kırgın..
                                     Keşke herkes çocuk kalsa,
                                     Sonsuz barış sağlansa diyorum ama,
                                     Uzatacak zeytin dalı da bırakmıyorlar ki
                                     Dünyanın çocuklarına..!

                                                                          Tülin Calip

             Orijinal olmak; taklit edilmeyi göze almaktır..


                                                                          Tülin Calip

              Bazen de kardeşinizi, başka bir anne baba dünyaya getirir.

                                                 
                                                                          Tülin Calip




                                                                   

       
     Karşılaştığınız kötü insanlar yüzünden, etrafınızdaki iyi insanlara kötü davranmayın.
           
     Kötülerden farkınız bu olsun...

                                                              Tülin Calip

            Kaostan doğan kozmos, genleriyle birlikte doğmuştu...

                                                                                Tülin Calip


                                                                 

                                    Bir değirmenim, bir de derem var
                                    Küçük evimin yanında.
                                    Öyle ya, deniz dediğin nedir ki,
                                    Uçsuz bucaksız kâinatın karşısında..
                                    Birazdan coşar derem,
                                    Döner değirmenim,
                                    Bir yağmur bulutunun altında..
                             
                                   Bundan ibaret evrenim,
                                   Sarılı güvercinlerin kanadıyla..
                                   Durmadan taş atsa da
                                   Uğursuz bir karga,
                                   Sevgi öğütüp, lokma lokma
                                   Dağıtan değirmenim,
                                   Dayanıklıdır, taşları da öğütüp
                                   Çevirir suya,
                                   Suyun direnciyle dünyaya...

                                                     Tülin Calip

                               Burnunuza başkalarının hayatını değil,
                               Kendi hayatınızı çekerseniz,
                               Belki affeder ilâhi adalet!


                                                 Tülin Calip

                         Kendinden olanı besler, yaşatır,
                         Barındırır içinde. .
                         Kendinden olmayanı,
                         Vurur deniz yüzünün üstüne,
                         Atar ait olduğu kıyılara.

                         Şimdi özel bir denizim ben,
                         İçimdeki tek canlıysa sen.
                         Ne bir yabancıya,
                         Ne de avcıya geçit vermem,
                         İstediğin  gibi yüz,
                         İstediğin gibi yaşa bende...

                                                Tülin Calip
                     

                                          Sonra keşke 'babam olsaydın'
                                          Diye düşündüm seni.
                                          Belki o zaman
                                          Severdin beni!

                                                               Tülin Calip

                                     Arada yağmurlar geçiyor içimden..
                                     Bazen de her zerremi,
                                     Boranlar, tipiler titretiyor..
                                     Ama meltemler esiyor,
                                     Çiçekler de açıyor,
                                     Baharlar, yazlar da geliyor..
                                     Hepsi o kadar güzeller,
                                     Hepsini o kadar çok seviyorum ki,
                                     Tümü yaşadığımı hissettiriyor
                                     Ve beni bütünlüyor.
                                     Durağan bir beynin dostudur
                                     Kesin yargılar,
                                     Bu yargıları taşımıyorum.
                                     Sessizliğimi;
                                     Korkak, güvensiz, kısa ve karanlık
                                     Bir geceden çıkarıp,
                                     Güneşle yeniden doğuyorum...


                                                         Tülin Calip
                                   

 Bir kaç yıl önce acı bir kazaya şahit olmuştum. Motosikletiyle sakin bir şekilde giden sürücüye, karşıdan hızla gelen bir araç çarpmış, motosiklet bir tarafa, sürücüsü diğer tarafa fırlamıştı.. Beklenmedik bir anda kazaya uğramış olmanın şaşkınlığı ile sürücü yerden kalkıp, kendine çarpan aracın sürücüsüne var gücüyle yumruk atmaya çalışmıştı. O anki yüz ifadesi ve bu ifadesinde hissettiklerim aklımdan hiç çıkmadı..
Sanki diyordu ki; belki sakat kalacağım, belki de öleceğim, yaşama hakkımı elimden nasıl alırsın, ben sana ne yaptım! Şu anda sana çok kızgınım, acının şokundayım, aynı acıyı sana da yaşatmak istiyorum..
Fakat yumruğu kısa bir süre havada asılı kaldıktan sonra, hiçbir şey yapamadan olduğu yere yığılıp, titreme nöbetine tutulmuştu. Evet tüm bunları acı, çaresizlik ve kızgınlık dolu yüzünde hissettim.. Bu talihsiz olay gözlerimin önünde yaşanırken, çok üzülmüş ve kazazedeye iyileşmesi için dua etmiştim..

Kimbilir, belki de tanrının, hayatımızda başka türlü yaşatacağı kazaları ve duyguları önceden haber verme ve bize gösterme şekliydi bu!..

İşte yıllar sonra ben hayat yolumda sakince giderken, karşıma sen çıktın. Bütün hayatıma şiddetle çarpıp, bana aynı duyguları yaşattın...
Yumruğum havada asılı kaldı, olduğum yerde acıdan titreyip, ölmemek için direniyorum...

                                                 Tülin Calip

                                   Senin bana doğru esişinle,
                                   İçimde çırpınan bu
                                   Söz dinlemez kuşu
                                   Serbest bıraktım..
                                   Kalbini seçti kendine
                                   Yuva diye.
                                   Reddettiğim ne varsa
                                   Katı bir disiplinle,
                                   Yumuşadı, uysallaştı şimdi,
                                   Sevgiyle akan bir
                                   Nehre dönüştü
                                   Haziran güneşinde...
                               
                                   Bekle,
                                   Şefkat; önce seni yazan,
                                   Sonra yanağını okşayan
                                   Ellerimle gelecek yüzüne...

                                                  Tülin Calip

                                      Fazla önemseme kendini;
                                      Çok da önemli değilsin!
                                      Sonuçta ölümlüsün,
                                      Öleceksin.

                                                         Tülin Callip

                                              Tren, türkü, çay ve sigara
                                              Ve Homeros olmadan
                                               Akmaz mı bu şiirler!
                                               Tüm şiirlerde bir sen olsan
                                               Bir de ben,
                                               Yetmez mi âleme!..

                                                          Tülin Calip / Şiir Tutulması

                                                     Dolu bir zekayla uğraşmak,
                                                     Boşuna!

                                                                       Tülin Calip

                                                 Bıkkınlıklarım, gelmeyin.
                                                 Böyle bekleyip bekleyip de
                                                 Gelmeyin ziyaretime.

                                                                    Tülin Calip

                                        Elma ağacının yaprağının renginden
                                        Yapılmış bir bahçeye giriyorum.
                                        Bir kut, bir ziyafet, bir şenlik
                                        Eğleniyor herkes..
                                        Gidiyorum yanlarına selam veriyorum,
                                        Görmüyorlar..
                                        Soruyorum: Ne için bu şenlik,
                                        Duymuyorlar..
                                        Bakıyorum, tekrar bakıyorum,
                                        Anlamıyorlar..
                                        Neyse diyorum,
                                        Belki de ben öldüm.

                                                                               Tülin Calip

                          Bu kadar karamsar
                          Ve kararsız olma.
                          Her iki elin de baksın gökyüzüne!..

                                               Tülin Calip

                                           Bilirsin, ben basmakalıp hediyeler sevmem.
                                           Öyle çiçek,elmas, pırlanta falan istemem.
                                           Bana yıldızları koparıp ver
                                           Gözlerinde yananlardan.
                                           Biraz bulut parçası mesela,
                                           Pamuk şekerinden yapılan.
                                           Çocukların gülüşleri de olabilir,
                                           Senin dudak kenarlarından.
                                           Bir de candan aşk parçası,
                                           Gümbür gümbür ismimi atan
                                           Kaburgalarının arasından!

                                                                          Tülin Calip
                             

                                             Yusufun atıldığı kuyu gibi,
                                             Kuyular kazılmış ardımdan
                                             Ben uyurken..
                                             Bundan böyle derin uykular,
                                             Haram olsun bana!..

                                                                           Tülin Calip