TEK OLANA YÜRÜMEK

                                             Suskunluğun tam ortasında
                                             Yine oluyor,
                                             Herkes sus pus birbirini bekliyor.
                                             Kimse emin değil, tedirgin.
                                             Kalp tedirgin, korkuyor.
                                             Ne görünür, ne tutulur
                                             Ne uğursuz, ne uğurlu
                                             Ne olduğu bilinmiyor.
                                             Biz saatleri değil
                                             Saatler bizi sayıyor.
                                             Oysa gerçek orada
                                             Ben biliyorum.
                                             Suskunluğun tam ortasında
                                             Gökkuşağı, bulutlar, şimşek ve kan !
                                             İşte, şimdi geçti korkum.
                                             Yavaşça yürüyorum suskunluğa
                                             Çünkü eminim.

                                                                                          Tülin Calip